Word wie je bent

Haute in Dallas thebrunetteone

Al wie achttien of ouder is, kent ongetwijfeld dat gesprek dat je hebt gehad met je vrienden: “Vroeger dacht ik dat ik vanaf mijn achttiende écht volwassen zou zijn. Dat ik mijn leven op orde zou hebben, dat ik zou weten wie ik ben en wat ik wil. Maar dat is helemaal niet zo!” Alsjeblieft zeg. Achttien is vreselijk jong, besef ik dan als eenentwintigjarige. Ik was een groot kind op die leeftijd.

Lees meer »

Studeren maakte me mentaal sterker

@celinart58

Tijd voor een verhaaltje en een grote les. Al sinds ik moest leren voor toetsen in het lager, worstelde ik met studeren. Hoe hard ik ook mijn best deed, meestal waren mijn resultaten minder dan ik had verwacht. Voor mijn mama is het ook niet altijd een makkie geweest om met me om te gaan tijdens examenperiodes in zowel het middelbaar als in de hogeschool. En toch sta ik mentaal sterker in mijn schoenen. Want in het hoger heb ik pas echt leren studeren.

Lees meer »

Fijn, die maandstonden

The monthly countdown has begun... I do use @clue to track my cycles but I really don’t need to.. 5-7 days before my wonderful period graces me with its presence I get daily reminders from my body! The pain increases each day, my anxiety goes up and I swi

Aan alle vrouwen: positief naar je maandstonden kijken is een hele opgave, maar het is zo moeilijk niet! Deze week vulde ik een badje, want het was tijd voor wat selfcare zo vlak voor mijn menstruatie, en ik zette een nieuw ontdekte podcast op. Heksen dragen sneakers. Ik koos voor aflevering 6: ‘Hormonale balans’. Het gaf me nieuw inzicht over maandstonden, iets wat nochtans logisch is, maar ik had er nooit eerder op die manier naar gekeken. Ik deel dat inzicht hier graag.

Lees meer »

Luister eens naar een podcast

Even een luchtig artikeltje, iets wat niet meteen past in het thema van mijn blog, maar wel iets wat ik graag met jou deel. Momenteel zit ik al in de zevende week van mijn stage. Nog drie te gaan. Drie keer per week pendel ik van Gent naar Brussel. Tijdens die treinrit lees ik een boek, luister ik muziek óf luister ik naar een podcast. Gedaan met minutenlang scrollen op mijn telefoon, die tijd op de trein kan je ook nuttig besteden. Weg met al die prikkels en hallo aan rust en focus op één ding. Ben jij ook een podcast fan? Of ben je gewoon nieuwsgsierig? Lees dan zeker verder!

Lees meer »

Met de wereld op m’n schouders

39786216_1071648412999284_7919824190931206144_n.jpg
Terugblik naar de eindeloze hete zomer – augustus 2018 in La France.

O hallo. Ben ik nu ook zo’n typische blogger die bijna een half jaar aanwezig is geweest en zich nu excuseert omdat het zo lang heeft geduurd vooraleer er weer een nieuwe blogpost kwam? Misschien. Ik had de voorbije maanden niet altijd behoefte om hier te schrijven. Er waren genoeg andere dingen die mijn hersencellen en kloppend hart bezighielden, zoals onzeker zijn, haha… Achteraf gezien heb ik een beetje spijt dat ik hier amper was. Het voelt gek om hier terug te schrijven. Mijn leven is weer een stuk veranderd sinds mijn laatste post. Misschien maar goed ook. Deze post is een samenstelling van dingen die op dit moment door mijn hoofd ‘spoken’ en hoe ik me (vaak) voel.

Lees meer »

Er is geen handleiding voor het leven

37944800_1841615742597881_5495660897206534144_n.jpg
fotocredits: Eva Coudyser

Inderdaad, geen handleiding. Tegenwoordig vind je zoveel boeken en tijdschriften die continu over onderwerpen als liefde, vriendschap, zelfontwikkeling, werk en geluk gaan. Ik geef toe: ik heb die boeken en artikels uit tijdschriften al veel gelezen. Ik schrijf er vaak zelf over op deze blog. En ja, ze helpen me vaak, ze zijn interessant en nuttig. Maar het is vandaag de dag echt een hype als het gaat om geluk en je goed voelen. Het is extreem aan het worden. Zelf ik kan er soms echt genoeg van hebben. En ik heb me de laatste tijd te veel gefocust op wat er in die boeken en artikels staan, ik nam het soms bloedserieus en probeerde het op veel zaken toe te passen in mijn leven.

Lees meer »

Werken in de horeca, bijten door een zure appel

37944281_1839742709451851_8844044755814842368_n
Mijn blije hoofd na een werkavond in de horeca. Moe maar voldaan.

Ik werk sinds eind juni in de horeca. En dat voor het eerst in mijn leven, iets wat ik mezelf nooit later zag doen. Het verdient goed en ik heb leuke, flexibele werkuren, dus ik zag het volledig zitten. Maar na de eerste avond dacht ik dat ik het niet zou overleven en al snel zou opgeven. Want er wordt meteen zóveel van je verwacht.

Je moet aan tienduizend dingen tegelijk denken én ook nog eens alle – in mijn geval Italiaanse – namen op de menukaart vanbuiten kennen. En oefen zoveel mogelijk zodat je drie hete, grote borden met pizza kunt dragen en een plateau vol glazen en bierflesjes. O en laat alsjeblieft niets vallen, wees altijd vriendelijk want klant is koning. En nog maar niet te spreken over het feit dat mijn voeten elke avond naar een kerkhof kunnen gesleept worden. Want ik geloof er heilig in dat ik iedere avond een hele hoop kilometers afleg.

Lees meer »

Minder huis en meer leven, een eyeopener

Afbeeldingsresultaat voor tiny house illustration

Het is al een dikke vijf jaar dat mijn mama haar grote droom uitspreekt tegenover mij en mijn broer, iets wat al veel langer dan vijf jaar in haar gedachten speelt. Verhuizen met haar vriend naar het zuiden van Frankrijk en daar eenvoudig en klein leven in de natuur. Ik vond dat maar niets toen ik het de eerste paar keren van haar hoorde. Hoe kon ze daar van dromen en ons alleen achterlaten in België? Ze kocht onlangs een boek dat ‘Tiny Houses‘ heet. Wanneer ik er nieuwsgierig in las, begreep ik haar plots na al die jaren vol onbegrip. Het deed een nieuwe wereld voor mij open gaan en dat wil ik hier graag met jullie delen.

Lees meer »